Stanisław Nawrocki s. Michała

 

 Fot. Stanisław z żoną Heleną

Stanisław Nawrocki urodził się w Krotoszynie 15 października 1900 roku. Syn Michała Nawrockiego i Katarzyny z Mocydlarzów. Pochodził z bardzo patriotycznej i licznej rodziny. Jego rodzeństwo to: Eleonora, Maria, Stefan, Gabriela, Pelagia, Feliks, Tadeusz i Irena. Był kupcem i patriotą.

W 1918 roku włączył się aktywnie w działania, związane z organizacją Powstania Wielkopolskiego. Jego ojciec Michał Nawrocki, wuj Jan Kanty Nawrocki oraz niemal wszyscy bracia i bracia stryjeczni, zaangażowani byli w działalność patriotyczną  oraz powstańczą. Był harcerzem, podobnie jak jego brat Stefan Nawrocki.

To on jako pierwszy wpadł do sali teatralnej Hotelu Bazar w Krotoszynie z okrzykiem: „Powstańcy do broni”! Towarzyszył mu młodszy brat Feliks.
W powstaniu wielkopolskim Stanisław pełnił funkcje łącznikowe, a w walkach pod Borownicą włączony został w skład grupy bojowej Władysława Nawrockiego. Następnie służył w 12 pułku strzelców wielkopolskich.

W 1920 roku brał udział w ciężkich walkach na południe od Białegostoku i dalej pod Baranowiczami, Prużanami, Kojdanami, Kleckiem oraz Mińskiem Litewskim. Po zakończeniu działań wojennych przez 55 Pułk Piechoty Wielkopolskiej otrzymał Krzyż Walecznych za walki w rejonie Baranowicz.
W trakcie działań obronnych heroicznie powstrzymywał z oddziałem huraganowe ataki sowieckich wojsk na miasto Baranowicze, gdzie były bardzo ciężkie walki i uratował jednego z żołnierzy…Był kapralem.

Fot. poniżej: Stanisław Nawrocki w końcu 1920 roku w Kobiernie, podczas spotkania rodzinnego w otoczeniu: od lewej matka Katarzyna, siostra Irena, ojciec Michał, od lewej stojący: siostra Maria, brat Stefan i siostra Eleonora (Piotrowska).

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

W okresie międzywojennym był bardzo aktywnym członkiem Towarzystwa Gimnastycznego SOKÓŁ. W końcu lat 20. XX wieku ukończył szkołę kupiecką w Poznaniu.

Po II wojnie światowej przeniósł się do Łagowa Lubuskiego, bowiem bał się prześladowań, w związku z jego udziałem w powstaniu wielkopolskim…(walczył o Zduny) i w wojnie polsko – sowieckiej 1920 roku.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Fot. Zjazd Rodzinny z okazji 25 lat pożycia Czesława i Pelagii Olenderków
w Pleszewie oraz 1000 – lecia chrztu Polski – 1966 rok

Po wojnie nadal pracował w zawodzie kupieckim. Prowadził własny sklep. Wielokrotnie był przesłuchiwany przez reżim komunistyczny oraz prześladowany.  Pomimo wielu niepowodzeń, nie poddawał się, jednak działania te miały niestety duży wpływ na jego problemy zdrowotne. W 1966 roku wziął udział wraz z żoną Heleną w Zjeździe Rodzinnym w Pleszewie z okazji 1000 – lecia Państwa Polskiego. Jednym z powodów tak uroczystego spotkania było też 25 lecie zaślubin Czesława i Pelagii. W latach 70. kilka razy bywał w Krotoszynie u najmłodszego brata Feliksa.

Miał żonę Helenę i czworo dzieci: Marcelego, Michała, Marię, Janinę oraz Magdalenę.

Zmarł w Łagowie w 1984 roku.

 

Opracował: ppłk Krzysztof Feliks Nawrocki

Opracowano na podstawie:

  • relacji Feliksa Nawrockiego (Taśma VHS z 1999 roku)
  • „Dzieje rodzin z południowej Wielkopolski: Nawrocki – Danielak – Domagalski” – K. F.  Nawrocki, Warszawa 2014
  • „Echa z grodu Krota”, A. Nawrocki, Krotoszyn 1967

Stefan Nawrocki

Stefan Nawrocki s. Michała

Stefan Nawrocki  – syn Michała i Katarzyny z Mocydlarzów. Urodził się w Krotoszynie,  w 1906 roku.
Był harcmistrzem i kupcem. Rodzina po mieczu miała korzenie szlacheckie (herbu Lubicz), a niemal wszyscy jego przodkowie walczyli o wolność i niepodległość Ojczyzny. Rodzina jego była bardzo patriotyczna.

Jego ojciec Michał Nawrocki był znanym krotoszyńskim szewcem i powstańcem wielkopolskim. Ojciec Stefana był także członkiem Straży Ludowej, razem ze swoim bratem Janem Kantym Nawrockim (krawcem).

W 1934 roku Stefan Nawrocki poślubił Marię z Drygasów. Zaślubiny odbyły się w Kościele pod wezwaniem Św. Jana Chrzciciela w Krotoszynie. Mieli 9 dzieci.

Czytaj dalej

Eugeniusz Jan Nawrocki

 

Geniutka 2016

Eugeniusz Jan Nawrocki

 –  urodził się w Krotoszynie 20 października 1940 roku,  jako trzecie dziecko i pierwszy syn Feliksa Nawrockiego i Ireny z Domagalskich. Ochrzczony w kilka dni po narodzinach w Kościele Parafialnym pw. Św. Jana Chrzciciela. Eugeniusz miał liczne rodzeństwo: Lucyna (1939-1942), Józefa (1940), Zdzisław (1941-1943), Kazimierz (1942), Janina (1944), Leszek (1946) i Józef (1949).
Był urzędnikiem państwowym,  kierownikiem  Urzędu  Stanu  Cywilnego
w Krotoszynie,  działaczem  społecznym,  publicystą  oraz  dziennikarzem
i poetą. Drugie imię – Jan otrzymał na cześć swoich wielkich przodków: powstańców wielkopolskich: Jana Domagalskiego (podnaczelnika) i Jana Kantego Nawrockiego. Zawsze był z tego bardzo dumny i to mocno podkreślał w obecności dzieci i przyjaciół.

Czytaj dalej

Ludwik Oborski

Oborski Ludwik

Urodził się w 1787 roku we wsi Zawady k. Mławy (woj. Mazowieckie) – pułkownik Wojska Polskiego.

Uczestnik wojen napoleońskich m.in. z Austrią, Prusami i Rosją. Wybitny Patriota. Po upadku Napoleona Bonapartego służył w wojsku Królestwa Polskiego w 2 Pułku Piechoty (Liniowym). Uczestnik Powstania Listopadowego, Wiosny Ludów oraz jako emisariusz w Powstaniu Styczniowym. Działacz emigracyjny. Członek loży „Doskonałe Milczenie„. W Powstaniu Listopadowym 1830/1831 szczególnym męstwem wykazał się w bitwie pod Olszynką Grochowską. Czytaj dalej

Jan Nepomucen Nawrocki

herb Nawry 14 wiekherb własny Nawry ok. 1359~1369

Jan Nepomucen Nawrocki – urodził się  9 maja 1813 roku w Konarzewie
k. Krotoszyna. Najstarszy syn tabernatora konarzewskiego, kupca i szlachcica Kazimierza Nawrockiego (herbu własnego Nawry) oraz Teresy z Sadowskich (herbu Lubicz). Ochrzczony dzień później w Baszkowie. Jego chrzestnymi byli: Mateusz Świątek i Marianna Małuszka. Miał troje rodzeństwa (Katarzyna zmarła po urodzeniu):  Józefę (ur. 1815), Franciszka (ur. 1817 – powstaniec styczniowy 1863) i Mikołaja (ur. 1822).

Był dobrze wykształcony, dzieciństwo i młode lata spędził w Konarzewie oraz Baszkowie. Za zgodą ojca Kazimierza – uczestnika Powstania Listopadowego, oraz dziadka Stanisława Sadowskiego, Jan wziął udział w Powstaniu Listopadowym 1830-1831. Był  świetnym jeźdźcem i żołnierzem 2 Pułku Ułanów KK. Od najmłodszych lat był doskonałym znawcą koni – interesował się wojskiem, a potem został kawalerem srebrnego krzyża Virtuti Militari (20 kwietnia 1831 roku) – za wyjątkową odwagę i męstwo w bitwie pod Wawrem (19.02. 1831), Grochowem (25.02.1831), Kurowem i Wawrem (3 marca 1831) oraz Dębem Wielkim (01.04.1831). Czytaj dalej

Kazimierz Nawrocki

Herb_Lubicz1herb rodowy Lubicz

***

Kazimierz Nawrocki (do ok. 1796 roku nosił nazwisko Nawrot) – szlachcic, urodzony w Konarzewie w dniu  25 marca 1778 roku, a ochrzczony 28 marca 1778 roku w Baszkowie (zob. świadectwo chrztu). Chrzestnymi byli zamożni: Józef Wróbelek i Łucja Wróblina z Salni. Kazimierz był synem Marcina Nawrota (1738 – 1806), zwanego „Wielkim” (Wielki seu Nawrot – wg zapisu pośmiertnego) i Jadwigi z Morawskich z okolic Jaroszewa (między Kłeckiem, a Wągrowcem).

Imię swoje otrzymał na cześć Kazimierza Pułaskiego. Ojciec jego, Marcin był komorzym dworu w Konarzewie i Szczerkowie, konfederatem barskim i powstańcem kościuszkowskim na terenie Wielkopolski (Jutrosin/ Śrem/Kościan). Brat Kazimierza, Wojciech Nawrocki (ur. 1782) był szefem kucharzy na dworach w Konarzewie i Baszkowie. Imię Wojciech otrzymał na cześć marszałka Wojciecha Rydzyńskiego. Kazimierz także był członkiem konarzewskiego dworu. Był świetnym jeźdźcem. Czytaj dalej

Feliks Nawrocki

Felek Nawrocki 1935Feliks Nawrocki – urodził się w Krotoszynie – grodzie Wierzbięty, w dniu 14 grudnia 1911 roku.
Syn Michała Nawrockiego i Katarzyny z Mocydlarzów. Wnuk powstańca narodowego Franciszka Nawrockiego (Jakuba Nawrota).
Miał pochodzenie rzemieślnicze (ojciec Michał był znanym krotoszyńskim szewcem i uczestnikiem Powstania Wielkopolskiego 1919), ale jego korzenie były szlacheckie. Wychowywał się w bardzo patriotycznej i religijnej rodzinie. Był kupcem i demokratą.
Żoną jego była Irena z Domagalskich (h. Bończa) – córka Jana Domagalskiego, podnaczelnika w czasie Powstania Wielkopolskiego 1918-1919, budowniczego wielu kamienic w  Krotoszynie – w latach 1921 – 1939 oraz z-cy w zarządzie Związku Weteranów Powstań Narodowych w krotoszyńskim kole ZWPN w latach 1933 – 1939.

Czytaj dalej

Poemat dla Ludwika Danielaka

Poemat dla Ludwika Danielaka

danielak

Dla Ciebie Ludwiku serc polskich uśmiechy,

Tobie dzielny pocztowcu setki myśli gorących…

Do Ciebie Harcerzu garnęły się nasze pociechy,

Ku Tobie myśli tysiące w pamięci się tlących.

Tyś pozwolił nam przetrwać wojny trudne chwile,

Choć przecież pokonany przez podstępnego wroga…

Życie odzyskałeś, dając dzieciom szczęścia tyle,

A polskim rodzinom wskazałeś drogę do Boga.

Odejść z godnością – ku Ojczyzny Twej chwale,

Twoja to potęga, acz my bez wspomnień boleśni…

Do wszystkich swoich celów dążyłeś wytrwale,

O Tobie to przecież wieszcze, będą śpiewali pieśni!

Dzisiaj już w spokoju pozostań z nami na wieki,

Wesprzyj nas i daj nam swój przykład wspaniały…

A kiedy zamkną się nasze zmęczone powieki,

Powitaj Patriotów niebieskim orszakiem chwały!

***

Krzysztof Feliks Nawrocki

Warszawa, dn. 01 czerwca 2015