Ludwik Jażdżewski

Ludwik Jóżef Walenty Jażdżewski urodził się 10 lutego 1838 r. w Poznaniu jako syn sekretarza Ziemstwa Kredytowego Piotra Jażdżewskiego i Antoniny ze Stolpińskich. Jego starszy brat Władysław (1835 -­ 1895) był znanym archeologiem, numizmatykiem i notariuszem. Razem z bratem uczęszczał do Gimnazjum Marii Magdaleny w Poznaniu. Ukończył je w 1857 r., a w latach 1857-59 studiował teologię w Gnieźnie, doktorat obronił na Uniwersytecie Ludwiga Maximiliana w Monachium i 20 lipca 1861 r. został doktorem na podstawie pracy „Zeno, Veronensis episcopus Commento patrologica” (praca o Zenonie biskupie z Werony, która wydana została w Ratyzbonie w 1862 r.), a następnie przyjął święcenia kapłańskie (w tym samym roku). Pierwszą pracę podjął jako nauczyciel religii i wikariusz w Poznaniu, Poniecu i Krotoszynie (w gimnazjum). W 1863 r. został profesorem seminarium i kaznodzieją katedralnym w kościele św. Jana w Warszawie. Na zlecenie Watykanu wyruszył w 1864 r. jako misjonarz do Anglii. Przebywał w Londynie, Paryżu i we Włoszech. W 1866 r. wrócił do Wielkopolski i objął probostwo w kościele pw. św. Jana Chrzciciela w Zdunach, gdzie doprowadził sytuację do stabilizacji, gdy przed nim w ciągu 20 lat było 10 księży. W roku kiedy Ludwik Jażdżewski objął parafię do Zdun sprowadził Śiostry Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo. Dał się poznać jako reformator szkolnictwa, sprowadzając m.in. książki dla polskich dzieci. W 1890 r. ks. Jażdżewski został przeniesiony do probostwa w Środzie Wielkopolskiej. Tam dał się z kolei poznać jako budowniczy i renowator Kolegiaty i ołtarza. W 1895 r. został sędzią prosynodalnym Archidiecezji Poznańskiej. W 1907 r. był nawet kandydatem kapituły na fotel arcybiskupi, jednak sprzeciwiły się temu władze pruskie. Ciekawym wydarzeniem jest kupno przez niego wsi Lenartowo na Kujawach od kupca niemieckiego Heinricha Holtza na pocz. lat 90. XIX w. Niespełna dekadę później sprzedał je dr. Kazimierzowi Dąmbskiemu z Ludziska. Ksiądz Jażdżewski udzielał się dosyć aktywnie politycznie. W 1873 r. został posłem do Izby Reeprezentantów (parlamentu pruskiego) i był nim do 1911 r. Rok wcześniej został posłem do Reichstagu (Parlamentu Rzeszy, który składał się z Królestw: Bawarii, Prus,Saksonii i Wirtebergii). Posłem Reichstagu był w latach 1872 ­ – 1887 i 1890 ­- 1907 (II, III, IV, V, VI, VIII, IX, X i XI kadencji). W obu parlamentach działał w sejmowym Kole Polskim (die Polnische Fraktion), a w latach 1910 ­ – 1911 pełnił funkcje prezesa tego koła. Zmarł nagle w sejmie pruskim na atak serca 23 stycznia 1911 r. Został pochowany 27 stycznia w kaplicy Gostomskich przy kościele w Środzie Wielkopolskiej. W 100. rocznicę śmierci w Środzie Wlkp. odbyła się duża uroczystość upamiętniająca ks. Ludwika Jażdżewskiego.

Bibliografia:

Notatki i spisy Muzeum Archeologicznego w Poznaniu ­ muzarp.poznan.pl
Wielkopolscy Księża od XVIII w. do XX w. ­ wtg­gniazdo.org
Krzysztof Grobelny, Grzegorz Kryg, „Dzieje Zdun”, Zduny 1994 r.
Polski Słownik Biograficzny, Tom XI

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s