Niezależny Krajowy Związek Zawodowy „Solidarność Weteranów Pracy”

Początki i w latach PRL

.

W 1965 r. minęło 20 lat od zakończenia II Wojny Światowej. Zduny z miasta nadgranicznego stały się miastem wewnątrz kraju, zarazem społeczność przygotowywała się do przyszłorocznych obchodów 700. rocznicy miasta. W czerwcu (brak daty dziennej) powstał Związek Emerytów, Rencistów i Inwalidów Koło w Zdunach. Studiując dwie kroniki Weteranów Pracy możemy dowiedzieć się ciekawych rzeczy. Koło emerytów w Zdunach powstało z inicjatywy zarządu oddziału miejskiego w Krotoszynie, a delegatem stamtąd był niejaki Lenartowski (prawdopodobnie Franciszek). Na pierwszym spotkaniu do Związku wstąpiło 30 osób. Spośród członków wyłoniono trzyosobowy zarząd. Przewodniczącym został Stanisław Markowski (podporucznik powstania wielkopolskiego 1918/1919), sekretarzem Michał Borkiewicz, a skarbnikiem Jan Witek. Na spotkaniu gościł Józef Zydorczyk, przewodniczący Miejskiej Rady Narodowej (pełnił swój urząd do 1972 r.). Warto nadmienić, że w owym czasie powstało również Koło Gospodyń Wiejskich w Zdunach (22 marca 1965 r.). Działalność kulturowa kwitła. Pierwsze spotkania Związku odbywały się w kawiarni, która znajdowała się przy Rynku 18. W dniach 4 – 12 czerwca 1966 r. Zduny obchodziły 700. rocznicę lokacji miasta (tę błędną datę utrzymywano do lat 80. XX, później sprostowano ją na 1267 r. jako powstanie Zdun). Nie wiemy w jakim charakterze Związek się do niego włączył i czy w ogóle to uczynił. Jak donosi nam kronika Związku „Za okres lat 1967 – 1972 brak bliższych danych o działalności związku”, zachowały się trzy zdjęcia, na podstawie których możemy śmiało stwierdzić, że liczebność Związku wzrosła dwukrotnie. 30 czerwca 1972 r. odbyło się spotkanie sprawozdawczo – wyborcze, na którym reelekcję na stanowisku przewodniczącego uzyskał Stanisław Markowski, sekretarzem został Józef Dobraś, a skarbnikiem Stanisław Kuraś. W tym czasie grupa liczyła 48 osób, a rok później już tylko 43 członków. Zarząd wybierano co któreś spotkanie ogólne, które odbywały się co rok. I tak w 1973 odbyły się kolejne wybory. Znów przewodniczącym został Stanisław Markowski, sekretarzem została Czesława Maik, a skarbnikiem Stanisław Kuras, który w czasie kadencji zmarł i miejsce zajęła Leokadia Roszczak.
.

W tym czasie Związek uczestniczył w wielu spotkaniach i tak np. w 1972 r. wybrali się oni do Wieliczki, w 1974 r. brali udział w 30. rocznicy powstania Ludowego Wojska Polskiego, dnia kobiet czy „różnych innych odczytów na ciekawe tematy”. W tym czasie zarząd spotykał się rzadko, z punktu współczesnego widzenia. Przez całą kadencję spotkał się tylko 11 razy. 26 czerwca 1975 r. odbyło się 10 – lecie powstania Związku Emerytów, Rencistów i Inwalidów w Zdunach. Z tej okazji zorganizowano wycieczkę do Kalisza i Gołuchowa, a także zwiedzono dworek w Russowie. 29 sierpnia 1978 r. zmienił się zarząd. Z kandydowania ze względu na zły stan zdrowia zrezygnowali Stanisław Markowski i Józef Dobraś. Nowym przewodniczącym został Jan Płonka, sekretarzem Stefan Jaskulski, skarbnikiem Leokadia Roszczak, a członkiem zarządu – Elżbieta Broda. W 1978 r. zmieniła się polityka Związku. W ciągu roku zarząd spotkał się 8 razy, a spotkań ogólnych było aż cztery. W tym samym roku wyruszono również na wycieczki do Gniezna i Kórnika. Do 1981 r. spotkano się jeszcze na 4 zebraniach ogólnych i 12 zebraniach zarządu. 17 – 18 lipca 1981 r. emeryci odwiedzili dwukrotnie Licheń. To właśnie w tym czasie związek liczył już 90 osób i zarząd do pomocy powołał grupowych. Są to osoby, którym odpowiadają pewne liczby członków i pośredniczą oni między zarządem a nimi. Liczba członków rosła. Już w roku kolejnym było ich 133. Uczestnictwo w Związku było coraz atrakcyjniejsze. W 1982 r. zorganizowano wycieczki do Lichenia (czerwiec), Częstochowy (lipiec) oraz do Wambierzyc (sierpień). W tym samym czasie odbyły się trzy zebrania ogólne. Wiemy z zapisów, że wówczas występowały dzieci szkolne oraz zespół „Baszkowianki”. W roku następnym wycieczki odbyły się trzy wycieczki do Częstochowy (15 maja), Lichenia (15 czerwca) oraz do Teatru we Wrocławiu (17 listopada). Wówczas związek liczył 121 członków. W 1984 r. powstało Koło Emerytów i Rencistów przy Gminnej Spółdzielni „Samopomoc Chłopska” w Zdunach. Szefową została Franciszka Poczta, sekretarzem Teresa Szczuraszek, a skarbnikiem Leokadia Zaradkiewicz. Nie wiadomo jak długo funkcjonowało to koło, lecz samo GS w Zdunach przestało istnieć w 2005 r.
.

Związek Emerytów, Rencistów i Inwalidów w Zdunach w 1984 r. odwiedził Licheń, Opole, Częstochowę i Górę św. Anny na Śląsku, a w roku kolejnym udał się do Niepokalanowa, Warszawy, Częstochowy, Oświęcimia i do teatru wrocławskiego. W tym roku związek liczył 159 członków. W tym roku odbyły się również trzy zebrania ogólne. 20 grudnia poszerzono zarząd. Przewodniczącym został Jan Płonka, wiceprzewodniczącym Henryk Piaseczny, sekretarzem – Mieczysław Skowroński, skarbnikiem – Leokadia Roszczak, a członkami zarządu: Elżbieta Broda i Helena Korczak. W 1985 r. w dwudziestolecie swojego istnienia Związek „wywalczył” ulgi na przejazdy  kolejowe w wysokości 50 %. Zorganizowano trzy spotkania ogólne oraz wycieczki do Gniezna i Kruszwicy (czerwiec), Lichenia (lipiec) oraz to teatru kaliskiego (wrzesień). W 1987 r. odbyły się trzy zebrania ogólne, oraz wycieczkę do Częstochowy – Chorzowa i Wrocławia, a także otwarto Klub Seniora „(…) z którego korzystali emeryci i renciści. Korzystając z prasy można było wypić kawę i herbatę”. W tym roku po raz kolejny poszerzono zarząd. Szefem nadal pozostał Jan Płonka, jego zastępcą był Henryk Piaseczny, sekretarzem Mieczysław Skowroński, skarbnikiem Leokadia Roszczak, a członkami zarządu: Elżbieta Broda, Łucja Cicha i Helena Korczak. W tym samym roku powstał zespół „Senior”, jednak o nim w rozdziale „Senior – zespół i kapela”. W 1988 r. związek zorganizował trzy zebrania ogólne oraz wycieczki do Warszawy – Niepokalanowa (7 – 8 czerwca), Krakowa, Częstochowy, Wadowic i Kalwarii (23 czerwca), Lichenia (7 lipca) oraz Wrocławia (sierpień).

.

W kwietniu tego roku powołano Związek Emerytów, Rencistów i Inwalidów Koło w Baszkowie z Leonem Morawskim na czele, Urszulą Stach jako sekretarzem oraz Janiną Lew jako skarbnikiem. Baszkowskie koło liczyło wówczas 40 członków. Obecnie od 2004 r. szefem baszkowskich emerytów jest Antoni Jakubiak. 23 listopada Związek otrzymał od Polskiego Komitetu Opieki Społecznej pieniądze na paczki dla chorych z miasta i gminy. Był to początek ich wigilijnej działalności na rzecz chorych o czym w kolejnym rozdziale.

W III Rzeczypospolitej

W 1989 r. Polska Rzeczpospolita Ludowa zmieniła się w Rzeczpospolitą Polską, a w roku kolejnym nastąpiła również zmiana w samorządach. Fala tych przemian dotarła także do zdunowskich seniorów. W 1989 r. ustalono Dzień Weterana Pracy. „Święto to obchodzić będziemy w dniu święta patrona związku – 24 czerwca każdego roku. Na zebraniu gwiazdkowo – noworocznym przeprowadzono ‘zgaduj – zgadulę’ z nagrodami”. Warto nadmienić, że Dzień Weterana Pracy poszerzono na Dzień Matki, Ojca i Weterana Pracy i w ruchomej datacji (odbywa się na przełomie czerwca i lipca) odbywa się co roku do dziś, podobnie jak Spotkanie Gwiazdkowo – Noworoczne, które odbywa się co roku zazwyczaj w dniu Święta Trzech Króli, czyli 6 stycznia. W owym czasie organizowano jeszcze Dzień Kobiet, kiedy to wręczano kwiatki najstarszym członkiniom, jednak to święto nie przetrwało do dziś. 17 kwietnia 1989 r.

.

Związek zorganizował „akcję zbiórki złomu”, a później akcję „Butelka”, a środki uzyskane z tych akcji przeznaczył na jubileuszową imprezę 25 – lecia, która miała odbyć się w roku kolejnym. 6 września 1989 r. Związek Emerytów, Rencistów i Inwalidów otrzymał lokal w Urzędzie Miejskim w Zdunach (mieści się tam do dziś). Na spotkaniu zarządu 3 stycznia 1990 zmieniono nazwę na Niezależny Krajowy Związek Zawodowy „Solidarność Weteranów Pracy” w Zdunach. Zdunowscy seniorzy stali się niezależni od ZERiI. Pod ich skrzydła jako koło weszły baszkowskie struktury. W tym samym roku zorganizowano wycieczki do Częstochowy (24 kwietnia), Lichenia (22 maja) oraz Cieplic, Karpacza i Szkalrskiej Poręby (19 września), a także trzy zebrania ogólne, sześć grupowych, a zarząd spotkał się, aż 23 razy! Czerwiec roku 1990 był wyjątkowy. Zorganizowano wówczas obchody 25 – lecia istnienia. Impreza odbyła się w plenerze przy scenie za Domem Strażaka w Zdunach. Zebrali się tam członkowie, zaproszeni goście, a także zespoły z Konarzewa i Perzyc. Spotkanie poprowadziła Anna Piaseczna.

.

Podczas uroczystości wręczono pamiątkowe dyplomy, a na zakończenie wystąpił zespół „Senior”. W imprezie nie przeszkodził deszcz, jak czytamy w kronice „(…) zaproszeni goście… nawet pod parasolami”. Przełomowy rok okazał się także dla zarządu. Przewodniczącym został Mieczysław Skowroński, wiceprezesem Henryk Piaseczny, sekretarzem – Anna Piaseczna, skarbniczkami: Łucja Cicha i Helena Korczak, a członkami zarządu: Elżbieta Broda, Stanisław Mizera, Leon Morawski i Jan Ratajczyk. Wybory odbyły się 26 września 1990 r. Od tego roku pojawiają się zapiski o istnieniu komisji rewizyjnej. Na jej czele stanęła Helena Dudek, jej zastępcą był Edmund Kempa, a członkami: Józef Szymczak i Monika Ziajka. Przełomowy rok 1990 zakończył się wigilią dla samotnych, która skupia średnio 100 osób. Od tego roku odbywa się ona co roku do dnia dzisiejszego. W 1991 r. przeprowadzono cztery spotkania ogólne, dwa spotkania grupowe, a zarząd zebrał się pięć razy. Weterani Pracy odwiedzili Licheń (22 – 23 maja), Wrocław (7 czerwca), Częstochowę i Chorzów (18 czerwca na dwa autokary) oraz Gdańska, Gdyni, Sopotu oraz Malborka (26 – 28 sierpnia).

.

W tym samym roku „(…) z okazji Dnia Matki na ręce najstarszej „Seniorki” Jadwigi Stryjak złożyliśmy bukiet kwiatów. Od roku 1991 postanowiliśmy też składać życzenia i wręczać symboliczny kwiatek wszystkim członkom, którzy ukończyli 80 lat”. Ta tradycja przetrwała do dnia dzisiejszego. 80 – latkowie otrzymują kwiatki podczas Dnia Seniora (październik), a 90 – latkowie podczas Dnia Matki, Ojca i Weterana Pracy (czerwiec – lipiec). W 1991 r. na wigilię dla samotnych przybyły 72 osoby, a po raz drugi zorganizowano paczki dla chorych. Emeryci sami załatwiają żywność i słodycze. Z tego roku pochodzi zapisek o zrobieniu 50 paczek. W 1992 r. zorganizowano cztery spotkanie ogólne, cztery grupowych i trzy zarządu oraz wycieczki do Lichenia (27 maja i 30 czerwca), Częstochowy (24 kwietnia), Wrocławia (28 czerwca), Antonina (19 lipca) oraz Zakopanego (19 – 21 września). W tym roku przygotowano Majówkę (6 czerwca) i Sierpniówkę (8 sierpnia). „17 września 1992 r. zorganizowaliśmy też wspomnienia dożynkowe z dawnych lat. Na tej uroczystości członkowie zarządu regionu wręczyli burmistrzowi, panu Sławomirowi Szczepańskiego bochen chleba”. Kolejną wigilię zorganizowano w Cukrowni Zduny, w której udział wzięło 68 osób, a dla „chorych i leżących w łóżku” przygotowano 53 paczki. W 1994 r. odbyły się 4 zebrania ogólne, 3 zarządu z grupowymi i 3 zarządu. Zorganizowano wycieczki do Częstochowy (27 kwietnia), Lichenia (25 – 26 maja) oraz na Mazury (5 – 7 sierpnia). 19 maja odbyły się wybory. Zarząd i komisja rewizyjna pozostały te same co w poprzedniej kadencji. W 1995 r. nastąpiły obchody 30 – lecia związku. Zorganizowano wycieczki do Wrocławia (20 kwietnia), Lichenia (10 maja) i Szczecina (8 – 10 sierpnia). Weterani Pracy wzięli też udział w 30 – leciu Koła Gospodyń Wiejskich w Zdunach.
.
Podczas spotkania gwiazdkowo – noworocznego 6 stycznia 1996 r. wielu członków NKZZ zostało odznaczonych Krzyżami Zasługi (Złotymi, Srebrnymi i Brązowymi) za swoją działalność. W 1998 r. zorganizowano wycieczki do Lichenia (15 maja i 9 czerwca), Antonina (8 sierpnia) oraz Kazimierza nad Wisłą (18 – 20 sierpnia), a w 1999 r. do Częstochowy (29 kwietnia), Lichenia (29 czerwca) oraz do Warszawy (17 – 19 sierpnia). 21 lutego 2000 r. członkowie zarządu wzięli udział w promocji książki „Zduny, późnośredniowieczne i nowożytne rezydencje właścicieli miasta”. W 2000 r. odbyły się obchody 35 – lecia Związku. Spotkanie odbyło się 18 czerwca, a poprowadziła je Anna Piaseczna. Podczas nich Związek otrzymał sztandar, o którym więcej w ostatnim rozdziale. Zachowały się słowa przewodniczącego związku Mieczysława Skowrońskiego z tej uroczystości: „Pamiętajmy! To my, Emeryci i renciści tworzymy ten Związek, a on z kolei jest po to, by nam  służyć”. Wówczas to najstarsze członkinie: Joanna Kondziak, Teresa Morawska i Helena Udzik otrzymały najnowsze książki o Zdunach. W 2001 r. odbyły się trzy spotkanie oraz wycieczki do Lichenia (maj) i Wambierzyc (sierpień). Wycieczki sponsorowane były częściowo przez dyrekcję Cukrowni Zduny. Po raz ostatni taka odbyła się w 2001 r. Od 2002 r. wycieczki opłacone całościowo przez członków. W 2001 r. zorganizowano w Sali Cukrowni Zduny wigilię dla 80 osób oraz przygotowano 134 paczki dla chorych, natomiast rok później w wigilii brały udział 82 osoby i przygotowano 132 paczki. W roku 2003 zorganizowano 140 paczek, a na wigilię, która po raz pierwszy odbyła się w restauracji „Impuls” w Zdunach przybyło 85 osób. W roku następnym na wigilię przybyło 88 osób i zorganizowano 144 paczki. W 2005 r. na wigilii było 80 osób, a paczek przygotowano 150, w roku 2006 – 95 osób na wigilii i 156 paczek. W 2007 r. na wigilii gościło 91 osób, a w roku kolejnym – 80 osób, brak informacji o ilości paczek z tych lat.
.
W 2012 r. Związek liczył 202 członków, z czego 25 członków należy do Koła w Baszkowie, a 178 do zdunowskiego koła. W latach następnych organizowano wycieczki do Lichenia (15 maja 1994 r., 12 maja 1998 r., 29 czerwca 1999 r., 9 maja 2000 r., 9 maja 2001 r.,12 maja 2004 r., 18 sierpnia 2005 r., 10 maja 2006 r., 14 maja 2008 r., 13 maja 2010 r., 24 sierpnia 2011 r., 16 maja 2012 r.) Torunia (18 sierpnia 2005 r., 24 sierpnia 2011 r.), Mazur (5 – 7 sierpnia 1994 r.) Karpacza (21 sierpnia 2001 r., 13 sierpnia 2003 r., 22 sierpnia 2007 r., 27 sierpnia 2008 r.), Szczecina (8 – 10 sierpnia 1995 r.), Gniezna, Kruszwicy i Biskupina (5 sierpnia 2002 r.), Cichowa (8 sierpnia 2013 r.), Częstochowy (14 maja 2003 r., 16 maja 2007 r., 21 maja 2009 r., 16 maja 2011r., 14 maja 2013 r.), Puław (18 – 20 sierpnia 1998 r.), Chełmna (26 – 28 sierpnia 2009 r.) czeskiego Harrachov (8 września 2010 r.), Góra Świętokrzyskich (27 września 1993 r.), Kórnika (14 sierpnia 2012 r.), Krakowa, Wieliczki i Zakopanego (30 lipca – 1 sierpnia 2013 r.) i Kobylej Góry (21 sierpnia 2014 r.), Skorzęcina (11 lipca 1994 r.), Warszawy (29 kwietnia 1999 r., 18 – 20 sierpnia 2003 r.), Trójmiasta (10 – 12 sierpnia 1991 r., 16 – 18 sierpnia 2000 r., 8 – 10 września 2014 r.). W kronice „Weteranów Pracy” znajduje się komentarz, który idealnie kwituje celowość tych wycieczek: „Bardzo polubiliśmy te jednodniowe wycieczki… Gdyby nie one, nie wiedzielibyśmy, że tyle pięknych i ciekawych miejsc jest w naszym kraju… A jeszcze relaks, humor, towarzystwo i śpiew!”. W 2005 r. zorganizowano w Domu Strażaka 40 – lecie istnienia Związku. Zjawiło się wielu zaproszonych gości, a podczas imprezy wystąpił zespół z kapelą „Senior” oraz chór „Harmonia” ze Zdun. 25 czerwca 2007 r. Związek uczestniczył w 740. rocznicy powstania Zdun. W 2010 r. odbyło się 45 – lecie istnienia Związku. Przez lata spotkania stałe to Spotkanie Gwiazdkowo – Noworoczne (styczeń), Dzień Matki, Ojca i Weterana Pracy (czerwiec – lipiec) oraz Dzień Seniora (październik). 20 października 2010 r. przewodniczącym nadal był Mieczysław Skowroński, zastępcami – Czesław Glinkowski, Kazimiera Kaczmarek oraz Józef Walenczak. Sekretarzem została Anna Piaseczna, a skarbniczkami: Łucja Cicha i Jadwiga Walenczak.

Senior – zespół i kapela

19 listopada 1987 r. z inicjatywy przewodniczącego związku Jana Płonki powstał zespół „Senior”. W skład Rady Klubu Senior weszli: Helena Korczak (przewodnicząca klubu), Anna Piaseczna (kierownik), Marian Pondel (instruktor) oraz członkowie: Mieczysław Skowroński, Anna Tanianka, Halina Chmielarczyk, Pelagia Pietrzak i Halina Fechner. Grupa liczyła wówczas 27 osób: Anna i Henryk Piasecznych, Helena Korczak, Jadwiga Stryjak, Halina Chmielarczyk, Halina Jasiczak, Anna Tanianka, Anna Matyla, Rufina Kempiak, Aldona Kempiak, Gabriela i Władysław Kowalakowie, Janina Walkowiak, Anna Małgorzata i Pelagia Pietrzak, Mieczysław Skowroński, Kazimiera Kaczmarek, Helena i Józef Fórmanowscy, Jadwiga i Stanisław Mizerowie, Stanisława i Józef Praczykowie, Janina i Józef Dobras oraz Stanisław Solarczyk. W 1990 r. przy zespole zawiązała się kapela. W jej pierwszy skład wchodzili: Marian Pondel (akordeon), Stanisław Glinkowski (skrzypce), Józef Konieczny (akordeon), Stefan Kawecki (perkusja). We wrześniu 1989 r. zespół „Senior” został zaproszony na występ dożynkowy w Smolicach. Zespół występował też m.in. na dożynkach w Baszkowie, Bestwinie, Krotoszynie, Perzycach, Zdunach, w zdunowskim „Caritasie”, podczas koncertu kolęd, na Dniach Zdun, w Kobylej Górze, na Święcie Ludowym w Baszkowie, Rozśpiewanym Seniorze w Baszkowie, Seniorze z Inicjatywą w Krotoszynie czy Dniach Krotoszyna. Zespół i kapela ma dobry kontakt z Domem Pomocy Społecznej w Baszkowie, np. w 1992 r. zorganizował cztery występy dla tamtejszych pensjonariuszy. 19 listopada 1997 r. w restauracji „Impuls” w Zdunach odbyły obchody 10 – lecia istnienia zespołu i kapeli. W październiku 2010 r. zespół i kapela „Senior” zdobyli 1 miejsce i nagrodę „Grand Prix” na spotkaniu „Senior z Inicjatywą” w krotoszyńskim kinie „Przedwiośnie”. „Senior” pokonał 27 innych zespołów z całego regionu!
.
24 listopada 2012 r. w świetlicy wiejskiej Perzycach odbyły się obchody 25 – lecia istnienia „Seniora”. Obecnie w skład zespołu wchodzą: Czesław Binkowski, Weronika Bręk, Marian Dutkiewicz, Helena Fórmanowska, Roman Gładkowski, Barbara Gniazdowska, Kazimiera Kaczmarek, Gabriela Krystek, Jadwiga Matylak, Anna Piaseczna, Elżbieta Płaczek, Marian Pondel, Mieczysław Skowroński, Zygmunt Strugała, Zenon Tysiewicz, Jadwiga Walenczak, Józef Walenczak, Maria Walenczak, Maria Waszczak, Stanisława Wciórka i Janina Wiatrak. Warto nadmienić, że Helena Fórmanowska, Anna Piaseczna, Marian Pondel i Mieczysław Skowroński należą do zespołu od początku jego istnienia. W ich repertuarze jest ponad 400 utworów, wierszy i monologów.

Sztandar

Prestiżowym atutem wszelkich związków, organizacji, instytucji i stowarzyszeń jest własny sztandar. Taki Niezależny Krajowy Związek Zawodowy „Solidarność Weteranów Pracy” w Zdunach otrzymał podczas obchodów 35 – lecia istnienia 18 czerwca 2000 r. Sponsorami byli: Urząd Miasta i Gminy Zduny, Rada Miejska Zduny, Cukrownia Zduny, A. i M. Stanisławscy, L. i J. Stanisławscy, A. i P. Płonka, A. i Cz. Żytowie, F. Poczta, D. i Z. Kruk, R. i J. Wawrzyniak, J. Patryjas, K. i M. Kaczmarek, E. i B. Sypniewicz, Zakład Opieki Zdrowotnej „Korczak – Januszkiewicz”, Ochotnicza Straż  Pożarna w Zdunach oraz Rada Sołecka w Baszkowie. Zachowała się relacja z tego wydarzenia: „(…) poświęcenia sztandaru dokonał (…) ksiądz Jan Orpel [ówczesny proboszcz – red.]. Po poświęceniu kol. Henryk Piaseczny wymienił kolejno sponsorów, by wbili w drzewiec sztandaru pamiątkowe gwoździe. Wręczenia sztandaru Zarządowi Związku dokonał Burmistrz – Władysław Ulatowski i Przewodniczący Rady Miejskiej – Sylwester Swora. Sztandar przekazano pocztowi sztandarowemu, powołanego decyzją Zarządu Związku”. W skład pocztu sztandarowego weszli Jan Galas, Jan Grochola i Bolesław Jaskólski. Sztandar z jednej strony jest biało – czerwony z napisem „SOLIDARNOŚĆ WETERANÓW PRACY” czerwoną czcionką, a poniżej czarną czcionką znajduje się napis „N.K.Z.Z. Niezależny Krajowy Związek Zawodowy” niżej „Zarząd Regionalny w Zdunach”, a na samym dole „1965 – 2000”. Napisy znajdują się na białym polu, a na czerwonym znajduje się godło narodowe. Na drugiej stronie na tle biało – czerwonej flagi w centrum umieszczony jest błękitny okrąg ze złotymi napisami „BÓG | HONOR | OJCZYZNA | I | CZŁOWIEK”. Poczet sztandarowy nosi wstęgi z lewego ramienia na prawy bok. Podczas pogrzebów członków są one czarne, natomiast podczas innych uroczystości – biało – czerwone.

Statystyki:

Przewodniczący:

VI 1965 – 29 VIII 1978 ­ Stanisław Markowski (zmarł przed 1985 r.)

29 VIII 1978 – 29 IX 1990 ­ Jan Płonka (zmarł ok. 1994)

29 IX 1990 – do dziś – Mieczysław Skowroński

Wiceprzewodniczący:

20 XII 1985 – 2002 ­ Henryk Piaseczny

2002 – 2010 – wakat

20 X 2010 – do dziś – Józef Walenczak

20 X 2010 – do dziś – Czesław Glinkowski

20 X 2010 – do dziś – Kazimiera Kaczmarek

20 X 2010 – do dziś – Maria Walenczak

Sekretarze:

VI 1965 – 30 VI 1972 – Michał Borkiewicz

30 VI 1972 – 18 IX 1973 ­ Józef Dobraś

18 IX 1973 – 29 VIII 1978 ­ Czesława Roszczak

29 VIII 1978 – 20 XII 1985 ­Stefan Jaskulski

20 XII 1985 – 29 IX 1990 ­ Mieczysław Skowroński

29 IX 1990 – do dziś – Anna Piaseczna

Skarbnicy:

VI 1965 – 30 VI 1972 ­ Jan Witek

30 VI 1972 – ok. 1975 ­ Stanisław Kuras

Ok. 1975 ­29 IX 1990 ­Leokadia Roszczak

29 IX 1990 – do dziś – Łucja Cicha (początkowo jako II wiceprzewodnicząca)

29 IX 1990 – 20 X 2010 ­ Helena Korczak

20 X 2010 – do dziś – Jadwiga Walenczak

Członkowie zarządu

29 VIII 1978 – 20 X 2010 – Elżbieta Broda

20 XII 1985 ­ 29 IX 1990 ­ – Helena Korczak

1987 – 29 IX 1990 ­ – Łucja Cicha

29 IX 1990 – 1998 -­ Stanisław Mizera

29 IX 1990 – 1998 Jan Ratajczyk

29 IX 1990 – 1998 – Leon Morawski

Liczba członków:

1965 – 30

1972 – 48

1978 – 43

1981 – 90

1982 – 133

1983 – 121

1985 – 159

1987 – 250

2010 ­ – 227

2014 – 223

Bibliografia:

Kronika Niezależnego Krajowego Związku Zawodowego „Solidarność Weteranów Pracy” w Zdunach z lat 1965 – 2010,

Kronika Niezależnego Krajowego Związku Zawodowego „Solidarność Weteranów Pracy” w Zdunach z lat 2010 – 2015,

Krzysztof Grobelny, Grzegorz Kryg, „Dzieje Zdun”, historia, Krotoszyn 1994,

Sławomir Pałasz, „Zduny – Szkice z historii miasta i okolic”, Kwidzyn 2014,

Anna Piaseczna, „25 lat Zespołu Senior ze Zdun”, w: Kurier Zdunowski nr 19/2012 z grudnia 2012, s. 17 – 18,

Ponadto szereg publikacji nt. NKZZ autorstwa Łukasza Cichego z Rzeczy Krotoszyńskiej, Kuriera Zdunowskiego i Gazety Lokalnej KROTOSZYN.

Fot. Archiwum NKZZ Solidarność Weteranów Pracy

Od góry:

Delegacja związku pod pomnikiem na placu 700 – lecia. Z kwiatami -pierwszy przewodniczący Stanisław Markowski

Spotkanie ogólne w 1972 r.

Zebranie ogólne w 1980 r., przemawia drugi przewodniczący Jan Płonka

Obchody 25 – lecia istnienia Związku, od lewej: przewodniczący Jan Płonka, sekretarz Mieczysław Skowroński, skarbniczki: Helena Korczak i Łucja Cicha. Druga od prawej – kierownik zespołu „Senior” Anna Piaseczna.

Kierownik Zespołu „Senior” Anna Piaseczna oraz trzeci przewodniczący Mieczysław Skowroński, podczas spotkania w 1990 r.

Występ Zespołu „Senior” z okazji Wigilii w 1987 r.

Mieczysław Skowroński odbiera sztandar – 2000 r.

Zespół i Kapela „Senior” podczas Dni Zdun 1999 r.

Kapela podczas Dnia Seniora 1995 r.

Fot. ŁC

Weterani Pracy na wycieczce w Kobylej Górze 2014 r.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s