Ewa Marciniak

ewamarciniakzEwa Marciniak z d. Danielak – ur. się w Piaskach k. Ostrowa Wlkp. w 1912 roku. Ochrzczona została w Lewkowie. Córka mieszczanina Walentego Danielaka oraz Antoniny z Krysiaków. Siostra Ludwika Danielaka, Heleny Kryg oraz Marianny Piontek (drugi mąż Marianny nazywał się Wierzchacz).
Do Zdun Ewa przybyła wraz z rodziną Danielaków około końca 1924 roku. Ukończyła szkołę realną oraz gimnazjum w Krotoszynie. Od razu po przybyciu do Zdun zainteresowało ją harcerstwo ale ponieważ z początku nie było w drużynie Ludwika Danielaka zastępu żeńskiego, nie była oficjalnie harcerką ale wielkim sympatykiem – jakby prywatnej drużyny harcerskiej młodego Danielaka.

Imponowało jej to, że brat Ludwik Danielak potrafił  sobie zjednywać przyjaciół i młodych ludzi dla sprawy rozwoju harcerstwa polskiego i dobra Polski. To on jako pierwszy zorganizował na szerszą skalę harcerstwo na terenie Zdun i okolic. Po odejściu dwóch nauczycieli do Seminarium Nauczycielskiego w Krotoszynie stworzona przez nich mała drużyna harcerska szybko rozpadła się. Prawdopodobnie działalność harcerska Ludwika Danielaka i jego siostry Ewy rozpoczęła się w końcu 1924 roku. Drużyna harcerska Ludwika Danielaka z początku nie była rejestrowana aż do początku 1928 roku. Dlatego początkowo, niemal każdy mógł towarzyszyć i sympatyzować drużynie im. Zawiszy Czarnego, prowadzonej przez Ludwika Danielaka w latach 1924 – 1928.

Po powrocie z wojska Ludwik Danielak dalej pasjonował się harcerstwem, ale prym oddał swoim wychowankom i właśnie Ewie Danielak, która później prowadziła zastęp żeński. Ludwik wprowadził, utworzony wespół z żeńską drużyną harcerską tzw. „Wewnętrzny regulamin skauta oraz zasady przyjmowania nowych kandydatów do drużyny harcerskiej”. Ewa Danielak oficjalnie wstąpiła do harcerstwa w połowie 1927 roku, a potem była pierwszą zastępową w żeńskiej drużynie im. Zawiszy Czarnego w Zdunach.

Uczestniczyła w wielu obozach harcerskich, a w tym w Janikowie k. Włocławka, Spale, Międzychodzie, Krotoszynie, Baszkowie czy Konarzewie.
Była autorytetem wśród dziewcząt, chociaż z natury była nieśmiała i skromna. Cechowała ją jednak odwaga, odpowiedzialność i umiejętność podejmowania trudnych decyzji. Była społecznicą w Zdunach. podobnie jak jej brat Ludwik i ojciec Walenty angażowała się mocno w działalność patriotyczną. Była też członkinią organizacji Młode Polki, a w przededniu wojny działała w ramach tzw. SSI, czyli Społecznego Systemu Informowania. Uczestniczyła także wraz z rodziną Danielaków w zbiórkach na rzecz Funduszu Obrony Narodowej (FON) oraz Obrony Przeciwlotniczej.

krotoszyn-i-zduny-2016-013

Fot.  grób rodzinny Ewy
i Stanisława Marciniaków w Zdunach.

 

 

 

Na początku lat 30. wyszła za mąż za Stanisława Marciniaka – urzędnika Poczty Polskiej w Zdunach. W czasie okupacji przebywała z ojcem Walentym Danielakiem (radny Zdun) w Rogoźnie. Po śmierci ojca w 1946 roku, została opiekunką dóbr i majątku Danielaków, znajdującego się w Rogoźnie, Włocławku, Piaskach k. Ostrowa Wlkp.oraz w Zdunach. To dzięki niej patriotyzm w Zdunach w trudnych latach 50. wciąż był pielęgnowany. Była bardzo gościnna. To dzięki jej relacjom i wspomnieniom tak dużo wiemy dzisiaj o działalności Ludwika Danielaka i jego pasjach. Mąż Ewy, Stanisław Marciniak był patriotą społecznikiem, a podczas spotkań rodzinnych często grał na pianinie. Podczas tych spotkań grał najpiękniejsze pieśni patriotyczne. W spotkaniach rodzinnych w latach 60. i 70. brała udział rodzina Marciniaków, Krygów, Masłowskich i Nawrockich (córka Ludwika, Krystyna Nawrocka z rodziną). Ostatnie takie spotkanie w Domu Danielaków – w większym gronie, odbyło się w 1989 roku.

Ewa Marciniak zmarła w Zdunach w połowie lat 90. Spoczywa na Cmentarzu Parafialnym w Zdunach.

Warto wspomnieć, że syn Ewy Danielak, Marian Marciniak był harcmistrzem w Hufcu Krotoszyn, a wcześniej działał jako zastępowy w 53 drużynie harcerskiej im. Zawiszy Czarnego w Zdunach. Znany był z organizacji obozów harcerskich i wypoczynkowych dla dzieci i młodzieży w latach 70 (np. w lipcu 1973 roku zorganizował, wspólnie z 68 Szczepem harcerskim przy szkole podstawowej nr 10 w Toruniu, duży obóz harcerski w Okoninie k. Elgiszewa (Bydgoskie) nad rzeką Drwęcą. W obozie tym wzięły udział aż 2 Hufce Harcerskie z Torunia i Krotoszyna).

 

Opracował: mjr Krzysztof Feliks Nawrocki

 

Opracowano:

  • Na podstawie wspomnień i relacji rodzinnych z lat 1987 – 1991 oraz biogramów Ludwika Danielaka 2014/2015;
  • Relacji Ewy Marciniak z d. Danielak – 1989 Zduny
  • Wspomnień Krystyny Nawrockiej z d. Danielak – 1989, 1991 Krotoszyn
  • fotografia – K. F. Nawrocki
Advertisements

4 thoughts on “Ewa Marciniak

  1. Przeinaczone, odsyłam do źródeł 🙂
    Ewa Marciniak urodzona 1912, wystarczy przejść się na cmentarz.
    Marianna Wierzchacz, a nazwisko po mężu PiONtek.
    I Stanisław Marciniak nie był uzdolniony muzycznie.

    Lubię to

  2. Ewa Danielak urodziła się w 1912 roku – wystarczy przyjść na cmentarz, była siostrą Marianny WIERZCHACZ, która miała córkę Łucję PIONTEK. Stanisław Marciniak wcale nie był uzdolniony muzycznie. Przeinaczone, radzę wrócić do źródeł.

    Lubię to

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s